İstanbul’da güneşli bir günün sabahında Topkapı Sarayı’nın avlusunda bulunan Has Oda’nın kapısı açıldı. Uzun boylu genç bir adam arka bahçeye doğru ilerliyordu. Bu kişi, Avrupa’yı titreten, koca Akdeniz’i hâkimiyet altına alan Osmanlı Devleti’nin kudretli hükümdarı Kanunî Sultan Süleyman’dan başkası değildi. Devlet işlerinden vakit buldukça soluklanmak için arka bahçeye çıkar, ağaçları, kuşları, denizi seyrederdi.
Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara, kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler, kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini salık verirler. Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından, Şakir’in bölgenin [...]
Bazı insanlar tarihten hep kaçmışlardır. Sahi nedir bu insanların çekindikleri tarih anlayışı? Olay bence açık bizler tarihi hep kronolojik açıdan inceliyoruz. Tarihe bu gözle bakmanın da elbette yararı vardır ama tarihin bir yüzü daha var.
Kıssadan hisse olarak şöyle diyebiliriz: İnsanı arkadaşı yoldan da çıkarabilir yola da sokabilir. Arkadaşın insan üzerindeki etkisi şüphesiz ki çok büyüktür. Kıssada anlatılana bakarsak anacağız yüreğini, emeğini ve bütün fedakarlığını ortaya koyduğu halde çocuk akıbeti görmeyen kör hissiyatıyla tehlikeyi fark edemiyor.
Dünyanın dört bir yanından çekilen, yokluk içindeki çocukların fotoğraflarının bir bölümü şurada toparlanmış.
Kalmadı takatim sabrım kararım Uçan kuştan esen yelden sorarım Geçti yıllar ben ömrüme yanarım Sende neyi ararım sende neyi ararım Seni sende ve benden öteleri ararım Şarap diye içtiğimiz kımızda Gönül vazgeçmiyor çalınan sazda Bülbülü şeydayı severim hazda Sende neyi ararım sende neyi ararım Seni sende ve benden öteleri ararım Kaynak: Aşık Emrah Yöre: Sivas
