Pencereden bakıyordu. ‘Bugün hava ne kadar güzel böyle’ diye söylendi kendi kendine. ‘Herhalde bugün doğum günüm olduğu için Tanrı bana her şeyi güzel gösteriyor’ diye düşündü. Gökyüzü yıldızlarla doluydu. Kendisine bir yıldız seçti doğum günü çocuğu. En parlak olanı benim olsun dedi. Sonra bugün ona hediye edilen paketleri açmaya koyuldu. Bir taraftan paketleri sevinçle açarken, [...]
“Nereden başladı bu kesik dans” diyordu şair Acı şiirinde. Soruyordu ve sorusuna sorular ekliyordu. Ben de bunca alışmışlığımın ve kabul etmişliğimin ardından bu soru ile yüzleştiğim vakit, yanıtlayacak muhataplar aradım kendime. Habil ve Kabil’e mi götürsek bu kör düğümlü yumağın ucunu, Hanzala? Kendimi tanımlama listesinin en başına insanlığımı koyuyor, beni tanımlayan diğer tüm kimlik bilgilerimi [...]
Eirik Solheim’ın “One year in 40 seconds”, “40 saniyede 1 yıl” başlığı ile hazırladığı video; bir yıl içinde bahçesinde aynı açıdan çektiği fotoğrafları birleştirerek hazırladığı muhteşem bir çalışma.
Yorumsuz…
O, ihanetin, mürailiğin kol attığı iklimde yamalı elbisesi, çıplak ayakları, diken diken olmuş saçları. O, bütün bunlar karşısında ellerini arkasına umarsızca bağlamış özgürlüğün öksüz çocuğu… O, intifadanın, saflığın masumca-çocukça bir sembolü…
Size de sürpriz gelmiyor mu? İkinci Dünya Savaşı’nda Dresden’e yapılan bombardımanla ölçülebilecek bir yıkıma Gazze’de yaşayanlar üç hafta nasıl direndi? Mahalleleri yok edecek ölçüde yıkıcı bombaların kullanıldığı, mezarlıkların-camilerin-okulların-hastanelerin vurulduğu, karadan-havadan-denizden ateş yağmuruna tutulduğu, kendilerine ölümden başka seçenek bırakılmadığı, simsiyah dumanların ve alevlerin arasında bu insanlar nasıl ayakta durabiliyor? 24 saat kesintisiz bombalanan, yaralılarının tedavisine izin [...]
