Eskişehir deyince akan sular durur. Orada okurken şehri o kadar seveceğim aklıma gelmezdi. Oradan ayrıldıktan sonra anladım. Elime geçen her fırsatta gitmek isterim. Yarın nasipse Eskişehir yollarındayım.
Ahbablarla iki gün. Harika. Hatıraların yad edilmesi. Sevdiğim sokaklarda gezmek bir başka.
Eskişehir’de en çok Odunpazarı semtini severim. Tarihi evlerin arasında gezmek ayrı bir güzelliktir. Hamam yolu ile Esnaf Sarayı arasındaki küçük çarşıları bir başkadır. Özellikle baharatçılar çarşısının kokusu çok güzeldir.Okul döneminde dışarıya çıkmak zorulunluk haricinde yapılmaması gereken bir fiil. Eskişehir’i bilen bilir.
Bu bir seyahattir. Eskişehir’den sonra tekrar İstanbul. Ardından memleket. Kahramanmaraş. Yine bir bayram tatili.
Yoğun işleri bir vakit bırakıp dinlenme vesilesi. Kitap okumanın artırılması gereken zaman dilimi.
Sıla-ı rahim. Anne babanın elini öpmek, kokularını hissetmek, gönüllerini almak. Vazifemiz.
Kardeş özlemi. Yeğen sevgisi.
Nasib.
Rabbim’e şükürler olsun. O dilemezse hiçbir şey olmaz. Onun dilediği en güzeldir.
Selametle…
yorum yap