bekir'in günlüğü

Hastaneye girdiği ilk günden beri Usta’nın bir filmini anlatmak istiyordum. Bugün ruhunu teslim etti tedavi gördüğü hastanede. Yücel Çakmaklı ile ilgili bir çok bilgi var elbet etrafta. Bulunması da kolaydır. Burada onları yazmaktansa biraz kendinden ve filminden bahsedelim. Yücel Çakmaklı’yı ilk defa lise yıllarımda izlediğim bir dizi-filmden tanıdım. Adı: Kuruluş. Nam-ı diğer Osmancık.

Tarık Buğra’nın tarihi romanını konu alan bir filmdi. O zamanlar da tarihe merak sarmaya başladığım yıllar olduğu için ilgimi çok çekmişti. Roman bir yana romanın sinemaya uyarlanması gerçekten ustacaydı. Kitabını önceden okumuştum filmi inceleyince bunu nasıl film yapmışlar diye çok şaşırmıştım. Karakterlerinden tutun da olayların sahnelenmesi ayrı bir güzellikteydi. 1987 yılında olmasına rağmen sahnelerin kurgulanması ayrı bir ustalıktı.

Filmdeki Osman Gazi’yi oynayan Cihan Ünal’ın jest ve mimikleri eski günleri hatılatmıştı bana. En çok etkilendiğim sahne ise şuydu; Osman Gazi gençlik arkadaşı Mihail Kosses’e (bizim Köse Mihal diye tanıdığımız) bir gazada yardım eder. Köse Mihal o zamanlar hristiyandır. O zamanlar beyliği yeni eline alan Osman Gazi’yi babası Ertuğrul Gazi hesap sormak için yanına çağırır. Osman Gazi celallenir.

Babasına aynen şu sözleri söyler: “Baba beğ sen isen buyur ki uyalım! Yok beğ ben isem baba beğliğimi bereleme! “ İşte bu sözlerin gösterildiği sahne benim hoşuma giden sahnedir. Şüphesiz böyle bir dialoğun gösterilmesi ve insanların tüylerini ürperten çoğu sahnenin çekilmesi ustalık işidir. Yine bu dizi de ilgimi çeken bir konu da karakterlerin dili kullanmaktaki performansları. Ecdadın dili ahenkli kullanımını bizlere hatırlatmıştı.

Filmdeki Osman Gazi ve Şeyh Edebalı ilişkisi de gayet güzel işlenmişti. Sonundaki Osman Gazi’nin mirasının açıklanması ise alkışlanacak türden hazırlanmıştı. Bu yazdıklarımı Usta’yı yüceltmek için yazdığımı düşünebilirsiniz. Ama herhangi bir filmini izlediyseniz bana hak vereceğinize eminim.

Bugün kaybettiğimiz Yücel Çakmaklı’ya tekrardan Rabbimizin rahmet eylemesi için dualarımızı ediyoruz. O bizi tanımasa da arkasında kendi çalışmalarıyla sinemayı seven binlerce kişi onu tanıyordu. Mekanın cennet olsun. Fani olan bu dünya kubbesinde hoş bir sada idin. Biz seni sevdik Cenab-ı Hakk da seni sevsin.

Selametle…