27.7.2009 - Hasbihâl    Yorum Yok

Dinlenmeden ibaret

İstanbul’un kalabalığından bir nebze de olsa uzaklaştım. Malum ki memlekette dinlenme hâlindeyim. Baba ocağına geleli 1 hafta kadar oldu. İnsanın bedeni yoğun bir iş temposundan sonra dinlenme istermiş. Çok şükür ki dinleniyorum. Bıkana kadar kitap okuyorum diyebilirim.

Zamanımın belli bölümü kitaplarımla bereber geçmekte. Tabi aile fertlerini de mahrum bırakmadan. Bilgisayar başına pek geçmiyorum. Hedeflediğim üzere tatil planlarını uygulamaya koymaya çalışıyorum. Liseden arkadaşlarımla henüz görüşemedim evden pek çıkmadığım için. Artık evden çıkma vakti geldi. Onları da unutmamak şart. Malum vefa şart.

Evde minik bir de misafirimiz var. Nur topu gibi bir yeğenim var. Onunla oyun oynayarak da geçiyor vaktim. Anne babayı memnun etmek de şart ki vazifemiz.

Peygamberimiz (s.a.v.) buyuruyor: “Her kim, ömrünün uzun ve rızkının bol ve geniş olmasını severse ana ve babasına hürmet ve hizmette iyilik yapsın ve yakınlarını ziyaretle yardım icab edenlere yardımda bulunsun.” Ramuz-El Hadis, Nu:397/6

Selametle…

varsa bir sözün?