anlamıyor musun beyim, bu çocuklar birbirini seviyor. ama ben boşuna konuşuyorum. sevgiyi tanımayan adama sevgiyi anlatmaya çalışıyorum.

sen büyük patron, milyarder, para babası, fabrikalar sahibi saim bey. sen mi büyüksün? hayır ben büyüğüm, ben, yaşar usta. sen benim yanımda bir hiçsin, anlıyor musun, bir hiç. gözümde pul kadar bile değerin yok.

ama şunu iyi bil, ne oğluma ne de gelinime hiç birşey yapamayacaksın. yıkamayacaksın, dağıtamayacaksın, mağlup edemeyeceksin bizi. çünkü biz birbirimize parayla pulla değil, sevgiyle bağlıyız. bizler birbirimizi seviyoruz. biz bir aileyiz. biz güzel bir aileyiz. bunu yıkmaya senin gücün yeter mi sanıyorsun?

dokunma artık aileme. dokunma çocuklarıma. dokunma oğluma. dokunma gelinime!

eğer onların kılına zarar gelirse ben, ömründe bir karıncayı bile incitmemiş olan ben, yaşar usta, hiç düşünmeden çeker vururum seni. anlıyor musun. vururum ve dönüp arkama bakmam bile!

~ Yaşar Usta’nın Balans Ayarı ~

~ Bizim Aile / 1975 ~

yeri geldi güzel insanlarla karşılaştım, tanıştım. içlerinden çoğuna “can dostum güzel insan” diyebildim ve demeye devam edeceğim. bazen diyorum kendime unut gitsin kurtuldun işte ama bazen de diyorum ki yaşadıklarını ve karşılaştıklarını insanlara anlat ki neyin ne olduğunu farkedebilsinler. idrak etmeleri sınırlı lakin umutsuz şekillerle anlatmaya devam etmem gerektiğini söylüyor içimdeki vicdanım.

dayak yemedim Rabbime şükürler olsun fakat bir insana atılan dayağın âlâsının ne olduğunu orada gördüm. içim sızladı, ciğerim yandı, nutkum tutuldu, gözlerim inanmak istemedi.

sigara dumanına hayatımda hiç olmadığı kadar maruz kaldım. ciğerlerimin kirlenmesine sebep olanlar öbür dünyada bir şekilde karşıma çıkacaklar. nefret ettiğim üç şey varsa bunlar sigara, dayak ve küfür oldu bu süre zarfında.

kışla içerisine girdiğimiz andan itibaren rütbe sahibi insanlar(!) çokça sorgulama yapabileceğimizi ama bunun böyle bir ortamda abes olacağını söyleyip durdular. yapılan eylemler o kadar sıradanlaşmış ki sorgulasan ne yazar demeye getirdiler sözlerini.

sorguladım. hem de çok sorguladım. sorguladığım şeyleri çevremdekilerle paylaşmaktan hiç de çekinmedim. bundan sonra da çekineceğimi zannetmiyorum.

elmada çürük varsa çıkarıp atmaya çalışmak onurlu bir eylemdir. ta ki elmayı zehirlemesin.

anlatacağım, anlatmak istediğim çok şey var. her şey zamanla.

o süre zarfında hep sivil hayatı özledim. annnemi, babamı, ablamı, kardeşlerimi, dostlarımı, askadaşlarımı, kitaplarımı… sivile dair ne varsa. zamanın bir şekilde geçeceğini biliyordum. bana kazandırılan en önemli şey tabi ki özlem oldu. bunun yanında yeni kurduğum arkadaşlıklar, dostluklar oldu.

bu özlemlerin yanında en çok da istediğim zaman kitap okuyabilmeyi ve temiz yerlerde secdeye varmaları özledim…

şairin dediği gibi; hep yolcuyuz böyle geldik, gideriz!

Uzun bir aradan sonra yazıyorum yeniden ve yine bir süre yazamayabilirim. Efendim malumunuz tatil zamanı. Kısa ama güzel bir tatil geçirmeyi planlıyorum. Zamanımın büyük bir bölümü memleketim Afşin’deki baba evinde geçer ümidindeyim. Evde sıkılınca da biraz hava alalım arkadaşlarla hoş beş edelim deyu dışarı çıkarım. Havası nemli olmadığı için rahat olurum inşallah. Nem ve aşırı sıcak bana gelmiyor.

Evet tatil için planlar da yapmıyor değilim. Öncelik olarak mümkünse bilgisayar başından uzaklaşmak. Yanımdaki tek elektronik aletin telefon olmasını temenni ediyorum. O da acil işler için. Beni tanıyan mailden ulaşamayabilirler ama telefonumdan ulaşabilirler. İlk olarak bilgisayar başından uzaklaşmak dedik de acil iş olursa da yaparım inşallah.

Kitap sayısı belli olmamakla birlikte bu süre içinde üç tane okursam kendimi karlı sayarım. İnşallah okurum. Aslında elimdeki kitap bitmek üzere onu da yolculuk boyunca okursam tatile yeni bir kitapla merhaba diyebilirim. Şu an elimdeki kitap “Küller Altında Yakın Tarih”. Okumayı planladığım kitaplar aslında tam belli değil. Konularının tarih olabileceği ise muhtemel. Kitap haricinde aile fertleriyle yakın bir şekilde ortak etkinlikler yapmayı planlıyorum. Nasibse olur. Şimdilik selametle diyelim. Tatilde iş icabı bilgisayar başına geçersem buraya da bir şeyler yazarım belki.

Bir Hadis-i Şerif ile bitirelim;

Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Sizden biriniz bir yolculuğa çıkacağı zaman kardeşlerine veda etsin. Çünkü, Allah’u Teala onların duası sayesinde ona bereket ihsan eder.” (Avarifu’l-Maarif, Nu:174)

Selametle…