bekir'in günlüğü

İstanbul’un kalabalığından bir nebze de olsa uzaklaştım. Malum ki memlekette dinlenme hâlindeyim. Baba ocağına geleli 1 hafta kadar oldu. İnsanın bedeni yoğun bir iş temposundan sonra dinlenme istermiş. Çok şükür ki dinleniyorum. Bıkana kadar kitap okuyorum diyebilirim. Zamanımın belli bölümü kitaplarımla bereber geçmekte. Tabi aile fertlerini de mahrum bırakmadan. Bilgisayar başına pek geçmiyorum. Hedeflediğim üzere tatil planlarını uygulamaya koymaya çalışıyorum. Liseden arkadaşlarımla henüz görüşemedim evden pek çıkmadığım için. Artık evden çıkma vakti geldi. Onları da unutmamak şart. Malum vefa şart.