“Yanımda olacağın zaman şimdikinden daha çok düşünmeyeceğim seni. Seni üzmek istemezdim ama yanımda bulunmanı -şimdilerde- dilemez oldum. İtiraf edeyim mi sana? Bilsem ki akşam geliyorsun.. Kaçardım.” “Elde etmeye” kurgulanmış nefslerin anlaması zor bir aşk hâli değil mi bu? Hem canından çok seviyor, hem de yanında olmasını istemiyor. Zira kendisinin Jerome’un yanında olmasının, yani kendi suretinin, [...]
hayat nasiplerden ibaret aslında. nasibe göre yaşamak ve yaşamamak mevzusu belki de. öyle ki hiç bir şey göründüğü gibi değil. kapıları açmak. bir mustafa kutlu hikâyesi. nasipler dünyasının ufak bir yansıması. hayattan bir bukle. bir parça. zehra, cihan, kemal, imam, melek, aziz, songül, nine, gül … kurgu olsa da gerçek. gerçek olduğu kadar kurgu. gerçek [...]
“İnsan, bu dünyaya ağlayarak gelir, yeterince ağladıktan sonra da ölüp gider” [WILLIAM SHAKESPEARE, 1564-1616, Kral Lear] Orhan Gencebay’ın eski bir şarkısı, Dertler Benim Olsun çalıyordu. “Bir zaman benim sevgilimdin”: Kurşunları doldurup şarjörü taktım. “Yanımdayken bile hasretimdin”: Sig Sauer’i [P220] elimde çevirdim. “Şimdi başka bir aşk buldun”: Namluyu, televizyonun üstündeki kirli yemek tabaklarına doğrulttum. “Mutluluk senin [...]
… Peki ya biz? Hangisini feda ediyoruz? Sözü mü hayatı mı? Sözün aritmetik sağlamlığında kendini kandıran sofistler miyiz? Yoksa hayatla aramıza hiçbir kuralın girmesine göz yummayacak kadar yürekli miyiz? Kaç kez inanmadığımız yazıların altına imza attık sözün inanılmaz cazibesi uğruna. Sözün cazibesi, söze hakim olmanın inanılmaz hazzı uğruna ruhumuzu mu satıyoruz yoksa? İptida kelam vardı, [...]
Geçen günlerde vefat eden rahmetli Ömer Lütfi Mete’nin kaleminden bir roman. Roman diyorum kapağında öyle yazıyor çünkü. Romandan çok gerçek hikayeye daha çok benzer çünkü. Benzerden daha da öte hayatın içinde bir hikaye. Çok konu olmasına rağmen aslında tek bir konu üzerinde yoğunlaşılmış bir hikaye. Asker ile Cemre’nin arasında geçen münasebetlerin kağıda geçirilmiş hali. Dindar [...]
Ali Osman’ın Cemre’ye ilgisi ile benim Katrin’e ilgim arasında büyük bir benzerlik vardı. Her ikimiz de duygularımıza hemen dini bir misyon yakıştımaya çalışmıştık. Tabii, kutsal birileri olduğumuza kendimizi inandırmış olmak için böyle yapıyor değildik. Bu mümkün olamazdı; çünkü en azından su katılmış salaklar değildik. Sadece yaşamakta olduğumuz olay içinde kendimizi kaptıracağımız duyguların günah sayılamayacağına inanmak [...]
