ben istediğim bir bölüm okudum. öğretmen olmadım. bilgisayar mesleğinin envai çeşit dalından birini icra etmeye gayret ediyorum. ama bu kadar yadırganacağımı tahmin bile etmezdim.

yadırganıyorum. bir olaya yorum yaptığım zaman sen anlamazsın, dışarıda olsaydın anlardın denir.

yadırganırım. sırtında taş taşımıyorsun ki denir.

yadırgandım. trende, metrobüste, otobüste yol gitmediğin için her gün yorulmadığın zannı oluşur.

yadırganırsın. yağmurda ıslanmak zorunda değilsindir.

sırtımda taş taşımadım ama son dört yılda el bileklerimden gelen sesin haddi hesabı yoktur.

ayakta çok durmadım ama çok oturmaktan belimde ağrılar eksik olmaz.

koşmazsın, hareket etmek istediğin halde hareket edemezsin ama kulunçların senfoni orkestrası gibidir.

fazladan taşıdığım bir damacana kilo vardı. askerdeyken hepsini attım şimdi yarısını tekrar almak üzereyim.

an itibariyle masamda sekiz tane kitap var ve çalışırken gözüm onlara kayıyor. akşam okuyabiliyorum ama yettiğini hissetmiyorum.

gözlerim mi? sonunda önüne cam engeli geldi. takmazsan ağrır dediler. taksam da takmasam da ağrısı eksik olmaz.

yapılan işlere saygım var. ama ben senden çok yoruluyorum, kebap işin var olum, ooh yan gel yat iş yapıyorsun, senin yaptığın da iş mi! sözlerine hiç girmesek mi?

aslında verilmesi muhtemel tepkileri bile biliyorum. bilemezsin işte bekir bilemezsin benim ne çektiğimi bilemezsin sözlerini duyar gibi değil duyuyorum.

şikayet olmasın. kimse de benim ne yaşadığımı, içimde ne depremler koptuğunu, hangi ruh mücadelelerinden geçtiğimi bilemez. anlatsam bile tam olarak anlayamaz.

tek can değil birden fazla can ile ilgilenmek kolay değil.

sürç-i lisan ettim muhtemelen. affetmeyin. vurun.

adem: bilmiyorum :) an itibariyle googleladım ama yine de dişe dokunur bir şey bulamadım.

şule: daanemek değilde “dağnamak” eyleminden haberdarım ayıplamak anlamında. bahsettiğin buysa tabii.

suavi: bir bilsem.

ömer: gözetlemek miş.

abdullah: daanemek, bakmak demek. daha kibarcası “değnemek” şeklindedir. şöyle kullanılır: “orada oturmuş ne kös kös daaağniyon lan, kopsana, sofraya kaldırana”. ‎”kopsana” aslında “koşsana” yani. onlar zaten anlaşılıyor. ayrıca gözetmek gibi bir şey daanemek. “sen bizi mi daaniyodun kapının önünde” mesela… tashihler: sofrayı, kaldırsana, gözetlemek.

pakize: yaa :) (not: güya bu afşinli!)

teoman: gözetlemek tabi ki. (not: bu adam has afşinli ama kayserili kanı da var)

ömer: İlk defa duydum, bilmiyordum. Fakat google’ladım manası gözetlemekmiş.

özgür: bakmak, izlemek, gözlemlemek anlamları taşır (not: bu arkadaş meykirli. meykir afşin’in başşehri! afşin de maraş’ın başşehri! maraş da türkiye’nin başşehri! yuh!)

huzeyfe: Aklıma gelen ilk mantıklı şey: Bazı uyuz şoförler vardır. Ortada hiçbirşey yokken sakin sakin yol alırken bunlar “daaat” diye kornaya asılırlar. Sinirini bozarlar adamın. İşte bu dattiri şoförlerin yaptığı eyleme daatlemek denir.

ali: o ne ki? bilgim yok. cevap veremedi.

ufunet: bilmirem kardeş :)

vera: valla abi google hz.ne de sordum senin blog geldi. öğrenince bize de söyle:)

bekir: efendim iki adet kelime sordum. “daatlemek” ve “daanemek”. ikinci kelime “dinlemek” eyleminden türemiş. “daatlemek” ise bazı arkadaşların bahsettiği üzere gözetlemek anlamını taşır. bu kelimeler memleketim olan kahramanmaraş’ın afşin ilçesinde kullanılır. köylere gittiğiniz anda bol çeşit ile karşılaşırsınız.

bunu komiklik olsun filan diye yapmış değilim. bilmeyen arkadaşlara “ahaha bilemedi la!” diyecek kadar ergen psikolojisi içinde de bulunmuyorum. bir zenginliği farketmek için yapılmış ufak bir ankettir bu. misal şule’nın cevabı bu zenginliğin bir sonucudur.

bizim o taraflarda köyden köye, ilçeden ilçeye değişen şiveler vardır. misal afşin ile elbistan’ın şivesi farklıdır. bir elbistanlı afşine gelse “intasi” kelimesini kullansa afşinli anlamaz. bir afşinli “umsuluk” kelimesini bilir ama bunu bir maraşlıya anlatmanız zordur.

her yörenin kendine göre zenginliği var. ve bu iyi bir şey! (bkz: anadolunun kayıp şarkıları )

velhasıl anadolu candır.

zorunlu lügat:

- intasi: en fazla, olsa olsa anlamını taşır. örnek kullanım: ula n’olucu herif intasi ölür!

- umsuluk: umduğunu bulamamak, hayal kırıklığına uğramak. örnek kullanım: mesela işten çıkmış bi adam düşünün eve gidiyor ve evde yemek olarak yaprak sarması olduğunu hayal ediyor. eve gittiğinde bir bakıyor sarma yok. başka bir yemek var. o zaman adamın ağzından şu cümle dökülür: hacıgız umsuluk ettin baale beni! (yani ne umdum ne buldum! kapiş? olmadı mı? valla bunu ben de anlatamıyorum ama kullanırım ara ara ey okur!)

bonus:

aşağıdaki video ise müessemizin hediyesidir. maraş şivesi diye geçse de büyük bir çoğunluğu afşin’de kullanılan kelimelerdir. iyi seyirler. anlamak için çok kasmayın başınız ağrır.

not: yazıda geçen bazı kelimeler videoda da geçmektedir. telaffuzlara dikkat!

meraklısına not: görüntüler afşin fotoğraflarından oluşturulmuş. buram buram memleket yani hacı!

Yağmurlu İstanbul sabahında, cana giden yolda martılar eşlik ederken…