sevgili insan, sakin bir hayat süreriz belli bir yaşa kadar. bu festival adlı parçanın ilk beş dakikası gibidir. beşinci dakikada bir perde daha açılır, oyuna yeni enstrümanlar katılır. yavaş yavaş davulların patronu asılmaya başlar, ritim yavaş yavaş bir patlamaya hazırlanır.

sevgili insan, sen hiç yedinci dakikada oldun mu? yedinci dakikada insanın bir kulaklığa ihtiyacı vardır, bir sahile, bir kitaba, bir otobüs biletine. yedinci dakika ritmin çıldırmaya başladığı zamandır. çıldırmak çok şiddetli bir eylem aslında. daha önce rüyamda bir kere çıldırmıştım. ölmek kadar acı veriyor ama hemen bitiyor. burada da bu çıldırış yaklaşık bir buçuk dakika sürüyor.

bir çıldırış anında çok şey birbirine karışıyor. bir girdap düşün bir hortum bir sonsuz rüzgar. enstrümanlar uçuşuyor havada, evler, arabalar, hayatlar, bebek patikleri, ilk oyuncaklarımız, ilk silgilerimiz, suluğumuz, okul çantamız lan okul çantamız…

yedinci dakikada ritim çıldırdığında, bir parça kopmak gerekiyor. bir parça sıyrılmak bu ağır akıldan. ayakları yerden kesmek, nefes kesen bir uçuşa bırakmak kendini. bu kısa çılgınlıklar, bu gençlik, işte bu bir buçuk dakika. sonra şarkı bitecek. 8:30′da falan, yani yaşlı dedeler olduğumuzda belki izlanda’ya gideriz, belki o senenin belli bir gününde yemyeşil olan izlanda semalarını izleriz. oralar çok soğuk. montunu almayı unutma.

kal sağlıcakla…

Hazırlayan: Eirik Solheim.

Aynı kişinin hazırladığı 4o saniyede 1 yıl videosu da burada.