burası devlete meydan okunacak yer değildir! lütfen bu hanıma hâddini bildiriniz!

Bülent Ecevit – 2Mayıs1999 / TBMM

konunun tabi ki merve kavakçı ile bir alâkası yok. bu cümleyi herhangi bir insana söylenmiş olarak algılayın.

giyim tarzı itibariyle tesettürü tercih eden bir kişiye söylenen sözlerden sadece bir tanesidir yukarıdaki cümle.

hâd bilmezlerin hâd bildirmek gibi bir cür’ete sahip olduklarını vehmettikleri bir zamanda, en güzel hâd bildirenler daima hâddini bilenler oldu.

insanın en onurlu eylemi hâd bilmek olmalıdır o hâlde.

yaşadığımız asra damgasını vuran şahsiyetlerden sadece birisi olan Şule Yüksel Şenler hâd bilenlerin safındadır mesela.

dün, “huzur sokağı” yazarının, bilâl’lerin ve feyza’ların ablasının yanına gittik.

toplanmışlardı, katıldık. davet etmişlerdi, icabet ettik.

bu ülkede sesini duyuramayan, fırsat verilmeyen, tesettürü uğruna hayatını feda eden nice kahramanlar var.

vazife o zaman, bu beylere ve hanımlara hâdlerini bildirmektir.

(bkz: 15 mart 2011 ihl sözlük şule yüksel şenler vefa gecesi )

not: kaçıranlar için maalesef tekrarı yoktur. en azından ben öyle biliyorum.

nota ek: bu sözüm salonun orta kısmında oturan, en ufak bir şeye alkış tutanlaradır: yok vazgeçtim bir şey demiyorum. devam.

en mühim not: tesettürden maksat sadece başörtüsü zannedenler yanılır. biliniz, bildiriniz.

Acaib olan bir nokta ise bulunduğumuz yerlerde bu ayın geldiğini farkedememe. Bu farkedememe son zamanlarda iyice arttı. Geçen senelerde Eskişehir’de öğrenci iken de bu duyguya kapılmıştım. Hele Eskişehir’deki ilk zamanlarımda bu nasıl şehir diye hayıflandığım zamanlar az değil. Bu ayın geldiğini hissetme çevremde yaşanır şükür.

İstanbul’da ise etkinlikler vasıtasıyla özellikle Eyüp ve Sultanahmet’teki faaliyetler insana ramazan ayının geldiğini farkettiriyor. Bundan da memnunum elbet. Bazı zamanlar da “ya şu ramazan ayı bir gelse de” diye başlayan cümleler kurarız. Yapmak istediklerimizi bir aya sığdırmaya çalışırız. Ama bazı işlerin tadı da bu ayda farklıdır.

- Sultanahmet Camii ile Ayasofya arasında kalan mekanda iftar yapmak bir başkadır.

- Yine Sultanahmet Kitap Fuarı gezilmeye değerdir.

- İftarı yaptık, fuarı da gezip kitaplarımızı aldık bir de kalabalık içinde teravih kıldık mı tamamdır.

- Mümkünse her gün teravihi başka bir camiide kılmak hoştur. Tebdil-i mekan, ferahlık meselesi.

- Hırka-ı Şerif Camii’nde teravih kılmak tavsiye edilir.

- İstanbul’da olup da ramazan ayında Eyüb’e gitmemek olmaz. İlla ki gidilir feyz alınır.

- Sahabe-i Kiram kabirleri listede olmazsa olmazdır.

- Aziz Mahmud Hüdayi ziyaret edilmezse olmaz.

- Feshane’de Osmanlı Mahallesi ziyaret edile. Ecdad yad edile.

- Bulabilirsek ortaoyunu veya Karagöz,Hacivat da izlenmeye değer.

- Bütün bunları tek başına yapmak da tavsiye edilmez. Yanımızda ahbab(lar)ımız hazır bulunursa daha da hoş olması muhtemel.

- Ya bu kardeş bir şey yazmayı unutmuş bir hatırlatayım da sevinsin garib derseniz “Söyle içinde kalmasın” bölümüne alayım sizi.

- Bu listeyi okuyup da bir şeyler yazmazsanız darılırım vallaa :)