koskoca adamsın. paran var, pulun var, herşeyin var. binlerce kişi çalışıyor emrinde. yakışır mı sana ekmekle oynamak? yakışır mı bunca günahsızı, çoluğu çocuğu karda kışta sokağa atmak, aç bırakmak? ama nasıl yakışmaz. sen değil misin öz kızına bile acımayan, bir damlacık saadeti çok gören. anlamıyor musun beyim, bu çocuklar birbirini seviyor. ama ben boşuna konuşuyorum. [...]
çok adetim değildir fragman izlemek. film elimde varsa onu izlemeyi tercih ederim. vizyonda olsa bile bir film fragmanını merak edip izlemem mesela. fakat bazen oluyor ki bazı fragmanlara kayıtsız kalamıyorum. izliyorum. şu sıralar fragmanların aslında bir yanıltma aracı olduklarını düşünmeye başladım. bir nevi suret. yani asıl değil. asıllar gerçek yüzler ise fragman nedir o zaman? [...]
ağzımdan kötü sözler çıkma ihtimali için şimdiden özür diliyorum. sanırım çıkacak da! bir kaç gün öncesinden güzel bir pazar olacağını ümit ettim. ve planlarımı ona göre yaptım. birisi sinema ile alakalı, ikincisi kitap ile alakalı çıkan, iki derginin yöneticileri ile biraraya gelme fırsatım oldu. içinde bulunmaktan zevk aldığım iki sektör zira. karşılaştığım iki zıt kutup [...]
Ortaya Karışık 
Yorum Yok hayatınızda ilk defa başınıza gelen bir olaydan çok etkilenirsiniz. üzerinizde bıraktığı etkilerden olsa gerektir. aslında hatıra filan da anlatmak istemiyorum. daha ne kadar bu şekilde davranacağımı ve düşüneceğimi de bilmiyorum. hayatımı sinema filmi şeridi olarak düşündüm çoğu zaman. montaj yapılırcasına bir yerinden kesildi, başka bir filmden gelen şerit kesilen yere bantlandı. bundan ibaretti. ama sadece [...]
Bu hikâye dahi besmele ile başlar. Bab’Aziz. Tunuslu Nacer Khemir’in yönetmenliğinde 2005 yılında çekilmiş film. Bir sufînin hikâyesi. Daha doğrusu sufîliğin tarihçesi denilebilir. Filmin kritiğini yapmaya gerek yok. İzlemek ve hissetmek gerek. Söz Bab’Aziz’in: Dünyadaki ruhlar kadar… Allah’a giden yol vardır. İnancı olan kişi… asla kaybolmaz. Görsen sanki sudaki yansıması ile temaşa halinde sanırsın. Belki [...]
Eğer bütün ciddi şairler, besteciler, ressamlar ve heykeltıraşlar, yasa zoruyla etkinliklerinden alıkonulsaydı, toplumun çok dar bir kesimi bunun farkına varacak ve daha da küçük bir kesimi ise bundan rahatsızlık duyacaktı. Eğer aynı şey filmlerin başına gelseydi, toplumsal sonuçları korkunç olurdu. Erwin Panofsky. Film Eleştirisi El Kitabı (s.12)