[WILLIAM SHAKESPEARE, 1564-1616, Kral Lear]

Orhan Gencebay’ın eski bir şarkısı, Dertler Benim Olsun çalıyordu.

“Bir zaman benim sevgilimdin”: Kurşunları doldurup şarjörü taktım.

“Yanımdayken bile hasretimdin”: Sig Sauer’i [P220] elimde çevirdim.

“Şimdi başka bir aşk buldun”: Namluyu, televizyonun üstündeki kirli yemek tabaklarına doğrulttum.

“Mutluluk senin olsun”: Silahı ateşledim…

Dumanı tüten tabancama sarılmış ağlıyordum. Namluyla gözlerimi sildim. Gözyaşım cıva gibi, tabancanın içine damlıyordu.

Bu şarkı beni bir cinayet şampiyonasına hazırlayan antrenörün hiptonik telkinlerinden oluşuyordu sanki.

Bildiğim bir şey varsa, Gencebay dinledikten sonra gelen sessizlik de Gencebay’dır.

Murat Menteş. Korkma Ben Varım (s196).

Not: Yazının soundtrackini dinlemek için namlunuzu buraya dokundurunuz.