ALLAH’ım! Ümmetin suskunluğunu Sana şikayet ediyorum! Ben ki kocamış bir yaşlıyım. Kurumuş iki elim, ne kalem tutuyor ne de silah!.. Sesimle yeri inletecek güçte bir hatip de değilim!.. Ben ki saçları ağarmış, ömrünün son demlerinde, türlü hastalıkların yıktığı ve üzerinde zamanın belalarının estiği biriyim!.. Tek isteğim benim gibi, Müslümanların zaaf ve aczinden müteessir olanların yazmasıdır!.. Siz ey Müslümanlar! Suskun ve aciz, helak olmuş ölüler!.. Hâlâ kalpleriniz sızlamıyor mu, başımıza gelen bu acı felaketler karşısında?.. Bir halk yok mu? Hiç mi[...]
Allah’a çok darılıyorsun. O senin Rabb’in olduğu halde onu töhmet altına almak istiyorsun. Onun her işine itiraz ediyorsun, zorla bağlanıyorsun. Ona bağlılığın zulüm yolu ile oluyor. Halbuki O’na candan inanman ve teslim olman lazım. Rızık babında sıkı olma, geniş ol. Zengin olursan, herkese dağıt, fakir olunca da sabırlı ol. Gün olur güçlük gider, bela kalkar, yaptığın bir yana kalır.. Bilmez misin her şeyin bir vakti var, o gelince olacak olan olur. Futuhu’l Gayb. Abdulkadir Geylanî.
