kapıları açmak. bir mustafa kutlu hikâyesi. nasipler dünyasının ufak bir yansıması. hayattan bir bukle. bir parça.

zehra, cihan, kemal, imam, melek, aziz, songül, nine, gül … kurgu olsa da gerçek. gerçek olduğu kadar kurgu. gerçek olduğu kadar hayata yakın.

kutlu’yu okursanız hikâyelerinin hayata ne kadar yakın olduğunu bilirsiniz.

ve hikâye bittiğinde zihninize gelen ilk soru “acaba“dır. acaba gerçek mi? gerçek olma ihtimalindendir ki acaba diye sorarız. kim bilir gerçektir!

kapıları açmak. bir adımın, bir duygunun, bir fikrin, bir ihlâsın, bir sebatın, bir kalbin hikâyesi aslında.

ve hayat aslında tam da mustafa kutlu’nun dediği gibi belki de:

… insanların hayatlarında tatmadıkça bilemeyecekleri mutluluklar, sevinçler, acılar, mübhem, muğlak, dile getirilemeyen duygular var, haller var.

insanoğlu bir kapalı kutu. içinde ne gizli köşeler, ne mahrem mekânlar var.

seni anlıyorum.

seni seviyorum.

senden nefret ediyorum.

seni istiyorum. sensiz yapamıyorum. vesaire.
…

dergâh yayınları. hikâye.

…

Salona döndüğümde, babama sordum: “Ne diyorsun?”

“Sana doğruyu söyleyerek her şeyi berbat edecek değilim…”

“Ondan pek hoşlanmadın, değil mi?”

“Hoşlanmaya uğraştım, ama polis genlerim işi bozuyor.”

Yaralı tavşan bakışımı devreye soktum.

“Şaka şaka. Centilmen bir gence benziyor… Ne dememi bekliyorsun? ‘Onu gördüm ve hayatımdaki bütün taşlar yerine oturdu’ mu?”

“Şerif, üzmesene kızı. Tatlı bir söz söylesen dilin mi kopar? Aslan gibi çocuğa kulp takma şimdi!”

“Sana göre aslan olabilir karıcığım, benim nazarımda…”

“Evet baba, senin nazarında ne?”

“Gül bahçesine kakasını yapmaya çalışan kabız bir ayı!”

[Ah, bunu okumak zorunda kaldığınız için özür dilerim! Zira ben...]

Bu söz üzerine, su tabancasından kaçan bir Fransız gibi ağlaya ağlaya yan odaya koştum.

…

Şebnem Şibumi. Korkma Ben Varım (s-287/288)

Not: Yazının müziğini dinlemek için su tabancanızın namlusunu buraya dokundurun. (Moğollar – Yolum Seninle)

Sakın terk-i edebden, kûy-i mahbûb-i Hüdâ’dır bu
Nazargâh-i ilâhîdir, Makâm-ı Mustafâ’dır bu

(Edebi terketmekten sakın! Zîrâ burası Allâh-ü Teâlânın sevgilisi olan Peygamber efendimizin bulunduğu yerdir. Bu yer, Hak teâlânın nazar evi, Resûl-i Ekrem(sav)’in makâmıdır.)

Habîb-i Kibriyânın hâb-gâhıdır fazîletde
Tefevvuk kerde-i arş-ı Cnâb-ı Kibriyâ’dır bu

(Burası Cenâb-ı Hakk’ın sevgilisinin istirahat ettikleri yerdir. Fazîlet yönünden düşünülürse, Allâh-ü Teâlânın arşının en üstündedir.)

Bu hâkin pertevinden oldu deycûr-i âdem zâil
İmâdın açdı mevcûdât dü çeşmin tûtiyâdır bu

(Bu mübârek yerin mukaddes toprağının parlaklığından yokluk karanlıkları sona erdi. Yaradılmışlar, iki gözünü körlükten açtı. Zîrâ burası kör gözlere şifâ veren sürmedir.)

Felekde mâh-ı nev Bâb’üs-Selâmın sîne-çâkidir
Bunun kandîli cevzâ Matla-ı nûr-i ziyâdır bu

(Gökyüzündeki yeni ay, O’nun kapısının yüreği yaralı âşığıdır. Gökyüzündeki oğlak yıldızı bile O peygamberin nûrundan doğmaktadır.)

Mürâât-ı edeb şartıyla gir Nâbî bu dergâha
Metâf-ı kudsiyâdır bûse-gâh-ı enbiyâdır bu

(Ey Nâbî, bu dergâha edebin şartlarına riâyet ederek gir. Zîrâ burası, büyük meleklerin etrâfında pervâne olduğu ve peygamberlerin hürmetle eğilerek öptüğü tavaf yeridir.)

Nâbî

Fotoğraf: Gülale

Fotoğraf: Kış Şarkısı Kaynak: flickr.com