ben istediğim bir bölüm okudum. öğretmen olmadım. bilgisayar mesleğinin envai çeşit dalından birini icra etmeye gayret ediyorum. ama bu kadar yadırganacağımı tahmin bile etmezdim.

yadırganıyorum. bir olaya yorum yaptığım zaman sen anlamazsın, dışarıda olsaydın anlardın denir.

yadırganırım. sırtında taş taşımıyorsun ki denir.

yadırgandım. trende, metrobüste, otobüste yol gitmediğin için her gün yorulmadığın zannı oluşur.

yadırganırsın. yağmurda ıslanmak zorunda değilsindir.

sırtımda taş taşımadım ama son dört yılda el bileklerimden gelen sesin haddi hesabı yoktur.

ayakta çok durmadım ama çok oturmaktan belimde ağrılar eksik olmaz.

koşmazsın, hareket etmek istediğin halde hareket edemezsin ama kulunçların senfoni orkestrası gibidir.

fazladan taşıdığım bir damacana kilo vardı. askerdeyken hepsini attım şimdi yarısını tekrar almak üzereyim.

an itibariyle masamda sekiz tane kitap var ve çalışırken gözüm onlara kayıyor. akşam okuyabiliyorum ama yettiğini hissetmiyorum.

gözlerim mi? sonunda önüne cam engeli geldi. takmazsan ağrır dediler. taksam da takmasam da ağrısı eksik olmaz.

yapılan işlere saygım var. ama ben senden çok yoruluyorum, kebap işin var olum, ooh yan gel yat iş yapıyorsun, senin yaptığın da iş mi! sözlerine hiç girmesek mi?

aslında verilmesi muhtemel tepkileri bile biliyorum. bilemezsin işte bekir bilemezsin benim ne çektiğimi bilemezsin sözlerini duyar gibi değil duyuyorum.

şikayet olmasın. kimse de benim ne yaşadığımı, içimde ne depremler koptuğunu, hangi ruh mücadelelerinden geçtiğimi bilemez. anlatsam bile tam olarak anlayamaz.

tek can değil birden fazla can ile ilgilenmek kolay değil.

sürç-i lisan ettim muhtemelen. affetmeyin. vurun.

Bugün Sultanahmet Camii’nde Cuma Namazı kılmak nasip oldu bir kere daha. Alabildiğince kalabalık. En hoşuma giden tarafta cemaat içinde eriyip gitmek. Bir fert ama cemaat içinde.

Hızlı yazar, güzel abilerden Murat Menteş’in ikinci kitabına geçmiş bulundum. Bu enerjiyi nereden buldu hala anlamış değilim. Okuduğum yerlerde merak içinde kalmakla beraber ince espriler harika bir hava katmış. Bu adam okunmalı arkadaş diyorum.

Biraz hareket istiyorsanız Murat Abi’den geliyor: Korkma Ben Varım!

Kendisinin deyimiyle bu kitapta anlatılan olayların hepsi gerçektir. Fakat hiçbiri cereyan etmemiştir.

Baharın artık geldiğinin şahitliğini de yaptım bugün. En güzeli laleler Sultanahmed Meydanı’na dikilmiş durumdalar.

İstanbul’da olanlar! kaçırıp da bir daha nasip olamaması var.

Ne zaman Anadolu’da böyle bir iman hareketi görülse, böyle bir dalgalanış olsa, bu Beyoğlu’nun frengili tatlı su Frenkleri, hep bir ağızdan ulurlar: “İrtica var, ırkçılık var, irtica hortluyor… Kökünü kazımalı!..”

Onlar şunu bilsinler ki: Bıçak kemiğe dayandı, artık bu millet uyandı… Bu sefer biz onların kökünü kazıyacağız…

“Bu topraklar için toprağa düşenlerin” çocukları, bizler bu vatanı, bu milleti hangi ruhun kurtardığını biliyoruz.

Vatanın kurtuluşunu, CHP’nin derlediği, şeflerinin fotoğraf albümünden başka bir şey olmayan inkılâp tarihi adını verdikleri derme çatma kitaplardan öğrenecek değiliz!…

Bu vatanın kurtuluşunu bizler: Galiçya, Çanakkale, Sakarya şehitlerinden, gazilerinden, Kuva-yı Milliyecilerden dinledik, dinliyoruz…

Artık şu şarkıyı göğüslerimizi gere gere söyleyebiliriz:

“Ey Vatan! Gözyaşların dinsin, yetiştik çünkü biz!..”

Mâbetsiz Şehir. Osman Yüksel Serdengeçti.