bekir'in günlüğü

Dünya patladığında neye sadık kalacağımızı öğreneceğiz; Ağızdan ağza, kalpten kalbe, yıldızdan yıldıza… Sis insanın ciğerlerine işler. Sisli hayatta insan, hayatında çok az kişiyle görüşür, önünü yalnız ve limitli olanla görür. Hayat ilerledikçe insan ıssızlaşır. Mezara gitmeden önce herkes konuşuyor. Herkes bir festivalin soytarısı olma peşinde. Hayatın soytarılığı o kadar muğlaktır ki bu ilk anda anlaşılamaz. [...]

ebeveynler “artık çocuk değilsin oğlum/kızım!” dediği zamanlar hafif bir sorumluluk başlamıştır aslında. başlamıştır da farkında değilizdir. en azından ben farkında değildim. her şeyi annem ve babam benim yerime düşünüyordu çünkü. mesela anadolu lisesi sınavına babam vesile olmasaydı nasıl girecektim? ya tamam çocukluk filan ama ben başka bir şeyden bahsediyorum. sorumluluğun olmadığı yıllardı çünkü. hissetmediğim yıllar. [...]