İstanbul’a gelip de Eyüb’e uğramayan, Eyüb’ün şöhretini duymayan yoktur. İstanbul’da maneviyatın hissedildiği iki semtten biri Eyüp. Diğeri Fatih semti. Ramazan’ın birinci Fatih’teydim. Orasının maneviyatına diyecek yoktur. Eyüb’e gelenler ise hacca gider gibi gelirler buraya. Ebu Eyyub El-Ensari Hz.lerinin Efendimiz’i (sav) Medine’de misafir etmesi gibi ondan 1400 yıl sonra ümmetini misafir ediyor mekanında. Hem de ne misafirperverliktir o ki sabah akşam doludur camii çevresi. Sabah namazı meşhurdur. Normal zamandaki kalabalığını bilirdim de ramazandaki kalabalığa ilk defa rast geldim. Ağzım açık kaldı[...]
İlk olarak belirteyim ki bu bir nisbet yazısı değildir. İstanbul’da olmayanlar için “ohh çatla da patla” tarzında bir giriş de yapmam. Nisbetten Allah’a sığınırım. Gelelim konuya. Dün Sultanahmet Kitap Fuarı’na gittim. Bir kaç arkadaşla hem iftarı orda yapalım hem fuarı gezelim hem de teravihi orada eda edelim dedik ve gittik. Gidenler, görenler ve dahi duyanlar vardır. Ramazan’da Sultanahmet bir başkadır. Normal zamandaki turistik mekan halinden bir anda sıyrılıverir de manevi duyguları pekiştiren bir mekan halini alır.
