bu ay için herkesin kendine göre planı var. ve planlar içinde sıcak günlere karşı orucun sıhhatini korumak en önemlisi belki de. şeytan bu konuda çok baskı yapacağa benzer. işte o baskı anlarında ecdadın o sıcaklarda neler yaptığı düşünülmeli diye düşünüyorum. o cehennem sıcaklarında hz. bilal’in göğsüne sıcak kaya konduğunda nasıl dayandı mesela? bunu bir an hatırlasak faydası muhakkak olacaktır.

daha çok pratik şeylerle bu ayı daha verimli kullanabiliriz aslında. ve baştan söylemeliyim ki bunların hepsini ben mükkemmelen ve muntazaman yapıyor değilim. yapmak için uğraşıyorum ve not almak babında buraya kaydediyorum. ta ki hatırlayayım.

# öncelikle kur’ân çokça okunmalı. manevi boyutu tartışılmaz konunun. orası ayrı. matematiksel olarak ele almak psikolojik olarak beni rahatlatıyor. 1 sayfa ortalama 3 dakikada okunsa 1 cüz yaklaşık olarak 60 dakikada okunuyor. ve sürekli okunduğu vakit bu süre yarım saate bile düşebiliyor. her gün 1 saat okuma için ayrılsa acaip derecede feyizli günler geçecektir. tecrübe ile sabit zira. ve kur’ân’ın yanında çeşitli evradlar, dualar için de az bir vakit ayrılsa bereket daha da artacaktır.

# yaz ayları olması hasebiyle gözlerin orucu çok mühim. sürekli olması gereken bir şey ama bu aya mahsus olarak dikkatler daha da toplanmalı. gözlere hükmetmek bizim faydamıza. ramazan hissedilmiyor denilen yerlerdeki sıkıntı maalesef -afedersiniz- anadan üryan gezen şahıslardır. hem kendilerine hem de bize zarar veriyorlar. mümkünse dışarı çıkmamak, mümkün değilse dışarı çıkarken ve yürürken kaldırım taşlarını saymak çok işe yarayabilir.

# imkanım olsa teravih namazlarını açık havada kılarım. memlekette balkonda kılıyordum. belki bir kaç gün yine orada nasip olabilir. fakat imkanı olan kimseler için şiddetle tavsiye ediyorum ki cemaatle açık havada püfür püfür esen rüzgar eşliğinde kılınız. hem günün hararetini alır hem de rahatlarsınız.

# çok yememek lazım. özellikle yemekten sonra yapılacak ibadetleri etkileyen yegane unsur yemeğin durumu. fazla yendiğinde tüm günün bereketi kaçabilir. bu noktaya dikkat.

# aile ile yapılan ibadetlere verilen ehemmiyet aile içi muhabbeti artırır. diyelim ki topladınız çevredeki akrabaları iftar verdiniz. inanın akrabalarla veya aile ile evde kılınan teravihlerin tadını hiçbir şey vermez. evde yaşlı olduğunda teravihlerin evde kılınması güzel bir çözüm. babam memlekette çokça imam yapmıştır mesela. teravih sonrası içilen çaya ise doyum olmaz.

# kabristan ziyaretleri özellikle yapılmalı. ben şahsen anne ve baba tarafı akrabalarının kabirlerini ayrı ayrı ziyaret etmeyi düşünüyorum. akraba kabirlerine uzaksanız en yakın kabristan da ziyaret edilebilir.

# sahur vakitleri hafif yemekler ve su orucu çok rahatlatır diye düşünüyorum.

# ve belki de en önemlisi çevremizdeki muhtaç kişilere yardım etmek. ben şehirdeyim, işim gücüm var nereden bulayım muhtaç aile derseniz ihh, deniz feneri, kimse yok mu, can suyu gibi vakıf veya derneklere güvenilebilir. yapacağınız bir yardım ile tanımadığınız onlarca kişiye yardımcı olabilirsiniz.

# bunların yanında her türlü zorluğa karşı mükafaatın Allah tarafından verileceğini düşünmek ise en büyük kazançtır bence.

işi çok şahsileştirmeyip burada kısa kesiyorum.

bu vesile ile ramazan-ı şerif’imizi tebrik ediyorum. mübarek olsun.

dualar eder, dualar bekleriz.

]]> http://www.bekirarslan.info/ramazan-ayinda-ne-yapilir-iki/feed 0 http://www.bekirarslan.info/ruhun-sad-olsun-ey-buyuk-insan http://www.bekirarslan.info/ruhun-sad-olsun-ey-buyuk-insan#comments Mon, 22 Mar 2010 22:01:40 +0000 bekir http://www.bekirarslan.info/?p=2053

Bir dönem düşünün ki insanlar Allah Allah demeye korkuyor. O dönem ki batı mukallitliği hadsafada. Varsa yoksa batı. İnsanlar devlet eliyle resmi kanunlarla susturuluyor. Öyle ki bir memleketin İslâm memleketi olduğunu gösteren ezanlar susturulmuş, milletin manevi ihtiyaçlarını gideren kurumlar kapatılmış, cenaze namazlarını kıldıracak imamlar bulunamamış, sarıklar çıkartılmış, şapkalar takılmış, 1000 yıllık tarih harflerin değiştirilmesi suretiyle silinmiş, geçmişe küfürler edilmeye başlanmış, dinlerini yaşamak için çırpınan binlerce vatan evladı mahkemelerce saçma sapan sebeplerle idam edilmiş.

İşte öyle bir dönemde “Kur’ân’ın sönmez ve söndürülemez bir güneş olduğunu bütün dünyaya ispat edeceğim” diyen bir kişiyi Cenab-ı Hakk bizlere bahsetmiş. O kişi zamanın harikası, asrın imamı, büyük dava adamı Bedîüzzaman Said Nursi.

Gizli dinsizlik komitelerinin entrikalarıyla, ömrünün son 34 yılı, başta Isparta, Denizli, Kastamonu, Afyon, Eskişehir gibi Anadolu’nun batı vilayetlerinde hapis ve sürgünlerle geçmiş, en meşhur eserleri ve Kur’an’ın manevi bir tefsiri olan Risale-i Nur Külliyatını bu zulüm ve işkence dönemi içinde yazmıştır. Öyle ki sürgün hayatında yirmi üç defa zehirlenmesi dahi onu yıldırmamıştır.

Ruhun şad olsun Ey Büyük İnsan. Sen vazifeni yaptın ve gittin. Allah bizlere seni anlamayı ve taleben olmayı nasip etsin.

Mübarek ruhuna Fatiha.

Vefatının 50. yıldönümü vesilesiyle.

Ne zaman Anadolu’da böyle bir iman hareketi görülse, böyle bir dalgalanış olsa, bu Beyoğlu’nun frengili tatlı su Frenkleri, hep bir ağızdan ulurlar: “İrtica var, ırkçılık var, irtica hortluyor… Kökünü kazımalı!..”

Onlar şunu bilsinler ki: Bıçak kemiğe dayandı, artık bu millet uyandı… Bu sefer biz onların kökünü kazıyacağız…

“Bu topraklar için toprağa düşenlerin” çocukları, bizler bu vatanı, bu milleti hangi ruhun kurtardığını biliyoruz.

Vatanın kurtuluşunu, CHP’nin derlediği, şeflerinin fotoğraf albümünden başka bir şey olmayan inkılâp tarihi adını verdikleri derme çatma kitaplardan öğrenecek değiliz!…

Bu vatanın kurtuluşunu bizler: Galiçya, Çanakkale, Sakarya şehitlerinden, gazilerinden, Kuva-yı Milliyecilerden dinledik, dinliyoruz…

Artık şu şarkıyı göğüslerimizi gere gere söyleyebiliriz:

“Ey Vatan! Gözyaşların dinsin, yetiştik çünkü biz!..”

Mâbetsiz Şehir. Osman Yüksel Serdengeçti.