bu yazı bana ait değil. tarihe not düşmek maksadıyla aldım buraya. abdullah‘ın yunus emre‘ye bir doğum günü hediyesi aslında. yazıda geçen “yunus” kelimesinin yerine “insan” kelimesini yerleştirdim ve hayatı anlatan bir yazı çıktı ortaya. şimdi aşağıdaki videoyu açın ve yazıyı okumaya koyulun. müzik bittikten sonra yazıyı ikinci defa okuyun. abdullah‘ın o enfes yorumunun farkına varacaksınız. [...]
şeytan‘ın isyan ederken, kendince mantıklı ve tutarlı bir gerekçe bulmak adına söylediğidir. şimdi aynı cümle kalıbını kullanarak, özneleri sabit bırakıp, nesneler kısmına; damarındaki kanı koy ; ” ben türk kanından yaratıldım o ise kürt kanından “ teninin rengini koy ; ” ben beyaz tenli yaratıldım o ise esmer “ konuştuğun dili koy ; ” ben [...]
ağzımdan kötü sözler çıkma ihtimali için şimdiden özür diliyorum. sanırım çıkacak da! bir kaç gün öncesinden güzel bir pazar olacağını ümit ettim. ve planlarımı ona göre yaptım. birisi sinema ile alakalı, ikincisi kitap ile alakalı çıkan, iki derginin yöneticileri ile biraraya gelme fırsatım oldu. içinde bulunmaktan zevk aldığım iki sektör zira. karşılaştığım iki zıt kutup [...]
askere giderken yeni ortamlar görmenin kuşkusu yanında en tedirgin olduğum konulardan biri de namazları düzenli kılamamaktı. bize etrafı gezdirirken (uygun adımda yürüyerek tabi) başımızdaki komutanın “aha şurada da camii var” cümlesini duyunca bi’ telaşla kafamı o yöne çevirmiştim. evet uzakta gözüküyordu gerçekten. vardı, küçük bir ormanın içerisinde sessiz sessiz duruyordu. ilk bir ay kantine gitmeye [...]
“19. yüzyıl boyunca birçok cerrah, bir hayvan üzerinde operasyon yapmadan önce alışılmış bir şekilde ses tellerini kestiler. Bunu, deney sırasında hayvvanlar ses çıkarmasın diye yaptılar. Deneyi yapanlar ses tellerini keserek aynı zamanda gerçeği yadsıdılar -sessiz bir hayvanın acı çekmediğini varsaydılar- ve bunu kendileri doğruluğunu kabul ettikleri bilgileriyle doğruladılar. Hayvanın çığlıkları onlara zaten bildikleri bir şeyi, [...]
Köşedekiler 
2 Yorum Ey Nefis! Bilir misin “vefa” nedir? O, insanın gönlüyle buluşmasıdır. Kendisi olmasıdır. Yaratılış ve varoluş gayesinin farkına varması, hayat çizgisini bu gaye istikametinde oluşturmasıdır. Vefa, dost iklimlerin gülüdür. Düşmanlığın, kirli hesapların pis kokuları arasında vefanın yeşerip göğermesi mümkün değildir. Vefa duyguda, düşüncede, tasavvurda, idealde, hayalde hep aynı şeyleri paylaşanların atmosferinde üfül üfül esen bir cennet [...]