önce şu parçanın play tuşuna bir bas sevgili yoldaş! http://fizy.com/#s/1mjlli

cem karaca’nın o güzel sesiyle seslendirdiği 1 mayıs marşıdır bu.

bu da edip akbayram versiyonudur: http://fizy.com/#s/1aheuf bu parçayı dinleyip de gaza gelmeyen adam tanımıyorum!

sözleri bana söz bırakmayacak kadardır.

günlerin bugün getirdiği,

baskı zulüm ve kandır

ancak bu böyle gitmez,

sömürü devam etmez

yepyeni bir hayat gelir,

bizde ve her yerde

1 mayıs, 1 mayıs işçinin,

emekçinin bayramı

devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

yepyeni bir güneş doğar,

dağların doruklarından

mutlu bir hayat filizlenir,

kavganın ufuklarından

yurdumun mutlu günleri,

mutlak gelen gündedir

1 mayıs, 1 mayıs işçinin emekçinin bayramı

devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

ulusların gürleyen sesi,

yeri göğü sarsıyor

halkların nasırlı yumruğu,

balyoz gibi patlıyor

devrimin şanlı dalgası,

dünyamızı kaplıyor

gün gelir, gün gelir zorbalar kalmaz gider

devrimin şanlı yolunda kül gibi savrulur gider;

beni öyle anarşik bir kişi olarak algılama sevgili okur. yani tamam ara sıra bir takım olaylar yaşamadım değil. fakat 1 mayıs’ı anarşizme taşıyan kişilere de karşı olduğumu bilmeni isterim.

emek varsa ortada, gerçek emekçi varsa, kendimi halktan biliyorsam o zaman 1 mayıs da benim bayramım.

oha lan bu nasıl müslüman deme sevgili yoldaş. müslüman emeğin yanındadır.

ne demiştik: “ırkçılığa, yoksulluğa, savaşa karşı 1 mayıs!”

arkadaşlara selam ederiz. varolsun yoldaşlar.

bonus: grup yorum

hava nasıl olursa olsun, afedersiniz donumuza kadar ıslansak da bir yerlere gidecektik. nasibimiz varmış ki öğleden sonra güneşli bir hava vardı.

taksime gittik. bir ara özgür’ün koluna girdim ve şöyle bir diyalog geçti aramızda:

- hişşş şampiyon burada koluma girme!

- niye noldu ki?

- ııı bizi şey zannedebilirler!

- ne?

- şey olum işte iki erkek kol kola girmiş anla işte?

- lan olum yuh. harbi var mı öyle şeyler burada? (taksimi çok bilmeyen masum insan tipi)

- sen ne diyon şampiyon piiuuuv (gülüşmeler)

***

neyse bu diyaloga çok takılmamanı rica ederim sevgili okur. malum ki istiklal nam bir cadde vardır. insan kitleleri doldurur her bir yanını. caddenin başından kalabalığa bakarsanız çeşitlilik içinde bir güzellik görürsünüz.

sahhaflara girdik. kitaplara göz gezdirdik, bir kitap aldım filan sonra tekrar caddeye çıktık. sonrasında özgür’e şu sokak sanatçıları da olsa dinlesek dedim. dedikten beş dakika içinde santur sesi duydum. işte dedim olay budur. gençleri tanımıyorum. bildiğim kadarıyla bi alatav veya siya siyabend değildi lakin bunlar da güzel çalıyorlardı. solisti olan ablanın sesi de güzeldi hani. hemen aşağıdaki videodan izleyebilirsin.

öhöm! kayıt bana aittir!

sözleri sanırım ermenice’ydi. yani en azından öyle tahmin ettik. anlamasak da güzel bir müzikti. bilenler varsa iletebilirler tabi. ellerine sağlık. ablanın sesine kuvvet. maşşallah.

sonrasında asıl mekana geçiş yaptık. şimdi anlatacağım yere istanbul’a bir şekilde gelenlerin en azından bir kere uğramalarında fayda görüyorum.

manzara şu şekilde: boğaz köprüsü, ortaköy camii, pera, üsküdar’ın bütün sahili, kız kulesi, kadıköy, adalar, sarayburnu, beyazıt kulesi, süleymaniye, haliç köprüsü ve tabiki hemen yanında galata kulesi.

efendim bu yer konak cafe. yani biraz reklam gibi kaçabilir ama bu cafe’nin terasına çıkıp da kenarlardan yer kaparsanız keyfinize doyum olmaz. tamam fiyat olarak biraz tuzludur lakin arada bir manzara hürmetine gitmekte yarar var. yani bu bir tavsiyedir. gidenler pişman olmamıştır ve dilerim olmayacaktır.

hasılı bu güzel günde bana yol arkadaşlığı yapan güzel insan özgür‘e teşekkürü borç bilirim.

yanımızda olamadılar bugün ama gülşah ve teoman‘a da ayrıca selam ederim. onları da anmadık değil.

teşekkürler istanbul ve çay!

Dönünce hemen araştırdım. İlk önce ismini bulamadım aletin. Ama videolarda “taksim sokak müziği” diye aratınca karşıma hazine çıktı. Tam da istediğim videolardı. Baktım hepsine ama bugünkü elemanları göremedim. Fakat sorun değildi artık. Ben o sesin kaynağına kavuşmuştum. O sesin kaynağı “Santur”. Şimdiye kadar santur diye bir şey duymamıştım.

Biçim yönünden “Kanun”a benzeyen bu çalgı, Osmanlı müziğinde uzun yıllar kullanılmış. Ancak Türkiye’de, belki de müzik sistemimize uygun bulunmaması gerekçesiyle bir dönem unutulmuş. Yirminci yüzyılın başlarından sonra bu çalgıya bir ilgi olmuş ancak bu da oldukça sınırlı kalmış. Bu güzel alet ile ilgili detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Santurla birlikte daha önce hiç duymadığım bir müzik grubunu da tanımış oldum. Kara Güneş. Santuru çokça kullandıkları albümlerinin tanıtımından belli. Ayrıca bu grup sokak müziğinde öncülerden olmayı başarmış. Bu grupla ilgili bilgiye de buradan ulaşabilirsiniz.

O kadar bahsettin bu santurun numunesini göster bakalım diyenler için geliyor efendim.

Çayınız, kahveniz varsa şöyle bir yudumlayın ilk önce. Arkanıza yaslanın ve izleyin.

Gerisi beğeninize kalmış.

Videoyu izleyemiyorsanız ki malum youtube. Bir de buradan direk linkinden deneyin.

Yok arkadaş bende youtube açılmıyor derseniz google’a “santur” veya “taksim sokak müziği” yazın videoyu bulmaya çalışın herşeyi benden beklemeyin. Eliniz alışsın.

Meraklısına not: Videodaki gençlerin söylediği parçanın adı “Serenler Zeybeği”.

Meraklısına notun notu: Nasıl iyi değil mi?