yıkım başlıyor… aslında bu evvelden başlamıştı. kötülüğün şeffaflığı gibi. bir şeylere bağlı olmak, delilik anlamına gelebilir. her şey giderek mahvoluyor, her şeyi yakıp yıkıyorlar. dokundukları ne varsa grileşiyor, adileşiyor. pusulara çöküyorlar, istedikleri bizim kendi gerçekliğimizi hapsetmek. değişim bir sancı, doğmamış çocuğun elinden alınan bir oyuncak. dünyayı yerinden söküyorlar, karanlık artık bize çok yakın. bu savaş [...]
hayat güzel diyor herkes ama, hayat ne? öyle çok söyleniyor ki güzel olduğu, kurt düşüyor en saf insanın bile içine. güzelse neden bunu söyleyip duruyoruz? neden ihtiyacımız var buna. madem bir hayatımız var ve madem çok güzel her şey, bir de “yaşanmışlık” diye dramatik derecede gülünç bir lafı ne diye icat ettik. “yaşanmışlık” diye bir [...]
00:00 – vakit suya girmekte… uzun zaman önce ortaokul sıralarında öğrenciyken bir cuma vakti namazdan önce vaaz dinliyordum. yanımda beli bükülmüş, elleri bembeyaz bir amca bulunuyordu. ben hocayı dinlerken iki eliyle ellerimi tuttu. parmaklarım birbirine geçmiş vaziyetteydi. ve dedi: parmaklarını böyle yapma! iyi değil. bir elini diğer elinin avucuna koy. tutman gerekirse böyle tut. sağlam [...]
hazır yaz gelmişken kapansak diyorum? şöyle kuş sesleri bol olan, göğe bakınca yeşil ağaçların ucundan ancak görülebilen mavi renklerin değişik tonlarını farkedebildiğimiz, merdivenlerine basınca asırlık gıcırdamalarla hoşgeldin diyebilen asırlık bir ahşap ev olsa mesela. içinde tahta kitaplıklar olsa, içinde yüzlerce kitap olsa… hazır yaz gelmişken kapansak diyorum? içerik telaşı yüzünden ten renklerinin ifşa edildiği zamanlarda [...]
ebeveynler “artık çocuk değilsin oğlum/kızım!” dediği zamanlar hafif bir sorumluluk başlamıştır aslında. başlamıştır da farkında değilizdir. en azından ben farkında değildim. her şeyi annem ve babam benim yerime düşünüyordu çünkü. mesela anadolu lisesi sınavına babam vesile olmasaydı nasıl girecektim? ya tamam çocukluk filan ama ben başka bir şeyden bahsediyorum. sorumluluğun olmadığı yıllardı çünkü. hissetmediğim yıllar. [...]
Ortaya Karışık 
Yorum Yok hayatınızda ilk defa başınıza gelen bir olaydan çok etkilenirsiniz. üzerinizde bıraktığı etkilerden olsa gerektir. aslında hatıra filan da anlatmak istemiyorum. daha ne kadar bu şekilde davranacağımı ve düşüneceğimi de bilmiyorum. hayatımı sinema filmi şeridi olarak düşündüm çoğu zaman. montaj yapılırcasına bir yerinden kesildi, başka bir filmden gelen şerit kesilen yere bantlandı. bundan ibaretti. ama sadece [...]