Herkesin kafasındaki yegâne problem; gelecek kaygısı. Gerçi problem yine bize ait kaygıyı ortaya çıkartan yine bizleriz. Bu iki gün boyunca üç arkadaşımla görüştüm. Üçü ile de dertleştik. Dönüp dolaştığımız nokta gelecek. Hayaller, projeler, temenniler daha neler neler. Aileyi idare etme, okulu bitirme, evlenme derdi, hanımla veya beyle iyi geçinme, çocuk yetiştirme vesaire. İlla ki herkesin vardır bir telaşı bu hayatta.
Bugünkü görüştüğüm arkadaşıma başımdan geçen bazı olaylar neticesinde, olayları nasıl yorumladığıma ve olayların üstesinden gelmeye çalışırken neler yaşadım onlardan bahsettim. Bahsettiğim herşeyi başarı ile geçtiğimi söyleyemem ama öğrendiğim tek bir cümle var. Bu da geçer.
Geriye bakıp düşünüyorum her zaman. Geçmiş geride kalmış. Gelecek daha gelmemiş. Gelecek de elbet bir gün geçecek. Meşhur bir söz vardır ya anı yaşamak. Bana göre önemli olan nokta bu. Geçmişi değiştirme ihtimalim olmadığına göre. Geleceğe ait planlarım sadece plan olarak kaldığı sürece yapılması gereken en mantıklı şey anı yaşamak. Bu demek değildir ki geleceğe ait plan yapmayalım. Elbette bunu demiyorum. Anlayan anladı.
Şeytanın sağ taraftan yaklaştığı konulardan aslında. Hassas. Herkese göre değişen bir gelecek hayali.
Geçmişi düşünerek iki hissi yaşarız. Ya pişman oluruz ya da memnun. Sonunda pişmanlık duyduğum hadiseler var hayatımda. Vakti iyi değerlendirememekten tutun da insanların kalplerini kırmaya varıncaya kadar çok şeyler yaşadım. Allah affetsin. Hakkınızı helal edin.
Memnun olduğum hâller de var elbet. 23 yaşındayım. Elimde güzel bir nimet var. Allah’a ve Kur’an’a hizmet. Yapabilmeyi nasip etsin Rabbim.
Bazı insanlar der ya hani vakit öldürüyorum! Şükür ki onlara benzememeye çalışıyorum. Bahsettiğim gelecek kaygısı bende baskın hâle geldiği anda bu noktayı düşünüyorum. Ya vaktim bol olsaydı da yapacak bir şey bulamasaydım. Allah muhafaza. Bazı vakitler oluyor ki bilgisayarın başından zor kalkıyorum iş yetiştirmek için. İşte buna şükrediyorum.
Sanırım kendi içimde bu kaygıyı yenebilme yöntemini geliştirdim. En azından öyle olduğunu zannediyorum. Asıl kaygı şu zamanda yapacak bir şey bulamamaktan ileri geliyor. Yapacak işim yoksa geleceğe dair çokça plan yaparım kafamda. Sonucunda ise gelecek kaygım ortaya çıkar. Çare şu an meşgul olmak.
Şunu aklımdan çıkarmıyorum ki geleceğe ulaşabilmek için şuanı yaşamak zorundayım. Asıl mesele şu an.
Allah hayırlı ömürler nasip etsin. Rabbimiz lûtfederse kıtmiriyiz.
Arzular şelale.
Selametle.
4 yorum
iyi de ağa gelecekte bi yerlere gelebilmemiz için bugünden çalışmalıyız eskiden hatıra defterleri olurdu arkadaşlara yazdırırdık hani adettendir yazının sonuna özlü bir söz yazılırdı benim defterimde bir arkadaş “gideceği limanı bilmeyen gemiye hiç bir rüzgar yardım edemez”yazmış.bence bu konu için yerinde bir söz …
ancak geleceği düşünüp sıkıntı etmek mevlana tabiriyle ahmaklıktır:) plan var sıkıntı yok :)
Eyvalllah Gülşah. Ben çalışmayalım, yan gelip yatalım demiyorum. Ben de çalışıyorum kendi planlarım için sonuçta. Fakat benim bahsini ettiğim konu senin değindiğin gibi “geleceği düşünüp sıkıntı etmek”.
Plan olsun olmasın doğruya doğru böyle bir kaygı var hepimizde. Daha doğrusu içimizde bir can sıkıntısı olarak kalmakta. Plan olsa bile belirsizlik kaygıyı beraberinde getiriyor. Temeldeki sorun belirsizlik.
Şu an böyle bir halet-i ruhiye içinde değilim şükür. Sözü geçen arkadaşlarla görüştükten sonra aklıma gelenler bunlar.
“Gideceği limanı bilmeyen gemiye hiç bir rüzgar yardım edemez”. Amenna. Şükür ki gitmek istediğimiz limanlar var.
oglumla ayni yastaymissiniz.. ama o hala bitiremedi okulunu.. insaallah en yakin zamanda o da bitirir, hayatin sadece gün boyu uyumayla gecemeyecegini anlar ve limanini secer..
Allah gönlünüze göre versin.