21.3.2009 - Hasbihâl, Şiir    Yorum Yok

Hanzala ile gözgöze geldim

null
Tırnaksız bir el tuttum bugün,

Tırnaklarını bağışlayan

İki çocuğa İnanç uğruna savaşmaya korkusuzca…

Tırnaksız bir el tuttum bugün ve her zaman dönüktü sırtı

Tanklar bombalarken inancımı kızgın boğa gibi

Benim dinimdi pelerinim

Kanım zaten kırmızı.

Ve ben göze göz gelebildim onunla,

Deli rüzgâra karşı koşarken,

Herkesin nokta koyduğu yerde ben bir paragraf daha açarken

Tamam, bitti çekin fişini dendiğin zaman hayır bir gün daha derken

Bu yılan bizi sokmaz bırakın dendiğinde karşı gelirken

Her taş atıldığında bir tanka, işte biz buradayız diyebilirken

Onların her bir yeri yıktıkların da ben bir yeni bayrak dikerken

Anne kucağından kalkıp düşman cephesine taş atan çocuğa dua ederken

Beşikten mezara şehit olmuş her bebeği ger gece rahmetle anarken

Filistin benim özümdür Kudüs memleketim diyebilirken

Sen şehit olan onlarca Filistinli için sadece üzüldün.

Ama ben her gece ordaydım

Seccade de her diz çöktüğümde Filistin’e giderken

Ve her inancı uğruna fani bedeninden ayrılanların ölmediğine inanıp

sadece artık bizim göremeyeceğimizi bildiğim de

Ben göze göz gelebildim onunla

Peki sen ?

Emre Sefa Sili

varsa bir sözün?