Hayata tanıklık eden kalbim tarihe tanıklık olmasa da. “Tarihin kusurları olmasaydı” anlatmayacaktım.
Ben. Yeniçeri Kâtibi. Büyük Yazıcı.
Bütün bunları anlattım.
Ben. Anlattıklarımın hayat tarafıyım. Kalplerin tarihçesi yazılmadıkça ne tarihe ne romana inanacağım.
Bunlar son cümleleriydi “İsimli Ateş Arasında”nın. Son cümleydi ama ismi henüz bitmemişti. Ateş olmamıştı.
yorum yap