Mazi
Bu sabah çalıştığım işyerinin küçükçekmece gölüne bakan penceresinden baktığımda lise dönemimdeki hatıralarım aklıma geldi. Aşağı sokaktan okuluna giden öğrencileri görünce hayat ne çabuk gidiyor be dedim. Hayat gerçekten çok çabuk geçiyor. Onun atalar demiş ya gençlik zamanı kısadır gelip geçicidir diye.
Sabahın soğuk saatlerinde okula gitmek için az dolmuş beklemedik. Dolmuşu beklediğim zamanlardaki havanın kokusunu bugün yine hissettim. Ama o zamankinden farklı bir konumdayım. Kim bilir belki biz de okulumuza giderken başka insanlar da bize bakıyorlardı. Tıpkı benim öğrencilere baktığım gibi.
Mazide kaldı işte çoğu şey. Ama mühim olan mazinin sayfalarını ahenkli bir şekilde çevirip istikbale doğru yok almak. İstikbale selametli bir şekilde yürümek. Yürüyoruz artık vazifemiz bu. Davamızı ve fikirlerimizi yanımıza alıp istikbale doğru yürümek vakti artık.
Çalışma vakti artık :) Hayırlı Çalışmalar…
Tweet
sonra okul dönüşü karşılıklı yemegine ortak oluyordum…abla kardeş hey beee ne haz vericiydi senle olmak
öyleydi ya. geçen geçiyor işte. hayatımız değişiyor. yapacak bir şey yok.