22.3.2010 - Güne Özel, Hatıra    2 Yorum

Susmayan vicdanlar aşkına!

Dün, yani güzel bir pazar günü “Uluslararası Vicdan Günü Rachel Corrie Anma Etkinliği”ne katılmak için banliyö trenine atladım. Etkinlik mekanı Sultanahmed’de Kızlarağası Medresesi’ydi. Trene binince Nevruz Günü olduğu hatırladım. Evet bahar gelmişti, kutlama vaktiydi. Yanıma kitap almıştım ve pencere kenarında okumaya koyulmuştum.

Tren Yeşilköy durağını geçtikten sonra vagonlara atılan taşların sesleri geldi kulağıma. Sonra olan oldu. Bir cam üzerime patladı. Şükür ki yaralanma olmadı. Dışarıdan gelen bir taş camı kırdı. Saçlarımın arasındaki cam kırıklarını temizledim. Taş atan şerefsizi görmedim fakat kalabalık oldukları vagonlara atılan taşlardan belliydi. Tren münasip yerine girmiştir, onun için atmıştır diye düşündüm sonra. Yazık acı verir tabi. İntikam meselesi. Alsın intikamını tabi. Almazsa çatlar. İçinde kimin olabileceğini düşünmeden yapılan bir hareket. Benim gibi sosyalist birine yapılır mı lan bu?

Sakin bir şekilde yola devam ettik tabi. Zeytinburnu durağında trenin için kutlamalardan dönenlerle doldu. Ne güzel herkes türkü filan söylüyordu. Sevinç içinde. Bazı türkülerin ritimlerine eşlik etmedim değil. Gençler güzel söylüyordu hani. Kazlıçeşme Meydanı trenden gözüküyordu ve de hınca hınç insan doluydu. Genel olarak güzel bir tablo vardı diyebilirim. Birkaç şuursuzca yapılan hareketi ciddiye almaya gerek yoktu.

Asıl maksadım olan anma etkinliğine vardım arkadaşımla. İhlSözlük’ten üstadlar ortalıkta koşuşturup bir şeyler yetiştirmeye çalışıyordu. Takdire şayandı hareketler. Biraz geç de olsa program başladı. Bacımızı anmaya başladık her beraber. Katılımcıların kısa konuşmaları gayet güzeldi. İstanbul’un güzel bir yanı işte. Hemen hemen her gün bir yerlerde bir etkinlik olmakta. Katıldığım etkinlikten uzun uzun notlar yazmak isterdim ama sadece yazı ile anlatılacak hadiseler değil.

Elin Amerika’sından çıkıp Filistin’de mücahidce şehid olan (inşallah) birisinden alınacak çok ders vardır diye düşünüyorum. Rahat koltuklarımızda Filistin’deki veya başka yerlerdeki zulümleri televizyonda izlerken vicdan sızlamıyorsa yapılacak çok da bir şey yoktur. Ufak bir parmak hareketiyle kanal değiştirip izdivaç programları izlenebilir!

Zihni ve kalbi temiz çok sayıda vicdan sahibine ihtiyacımız var.

Çiçek dağıtan minik kız etkinliğin çiçeğiydi. Yüzünde Rachel’ın yüzünü gördüm.

Bu vesile ile bir kez daha Nevruz Gününü ve Vicdan Gününü kutlarım.

Selametle…

2 Yorum

  • vicdan günümüz kutlu olsun
    taş atanlar bu taşı vicdanlarına nasıl sığdırıyorlar biraz da bunu düşünmek gerek
    müslaman kardeşin ;)

  • taş atanların vicdanları olmadığı için şuursuzca davranmaya devam ediyorlar.

    sen tarıkçı ben sırrıcı oldum şimdi :) olsun hepimiz kardeşiz.

varsa bir sözün?